B.A. Paris: ‘Een psychothriller die nèt even anders is.’

Wat als je debuut een groots succes is. Het boek waar iedereen over praat. En onmiddellijk opParis B.A. - interview - Achter gesloten deuren - Gebroken - thriller - Spannende Boeken Weken  de New York Times bestsellerlijst staat. B. A. Paris overkwam het. En nu verschijnt haar tweede boek Gebroken, over een vrouw die op een stormachtige avond een auto langs de kant ziet staan, maar geen hulp biedt. De volgende dag blijkt de inzittende dood te zijn. Vermoord. Sindsdien vergeet de hoofdpersoon steeds meer. Wij vroegen B.A. Paris naar haar inspiratie, de druk van het schrijven na zo’n groot succes en misschien een boekverfilming?

Door Kim

Je vorige boek ‘Achter gesloten deuren’ was een enorm succes. Voelde je meer druk bij het schrijven van ‘Gebroken’?
Zeker weten! Toen ik ‘Achter gesloten deuren’ schreef, had ik geen idee of het überhaupt gepubliceerd zou worden. Dus in feite schreef ik voor mezelf. Bij het schrijven van mijn tweede boek was ik me er heel bewust van dat ik schreef voor iedereen die van ‘Achter gesloten deuren’ hield. De druk om weer diezelfde lezerservaring te leveren was enorm.

Waar kwam je inspiratie voor dit boek vandaan?
Mijn inspiratie kwam van twee verschillende bronnen. Op een middag reed ik naar huis door het bos toen de lucht plotseling heel donker werd en het hard begon te regenen. Er was niemand in de buurt en ik begon na te denken over hoe het zou zijn als mijn auto nu kapot zou gaan, of wanneer ik iemand langs de kant zou zien staan. Stel het was midden in de nacht, zou ik dan nog stoppen om hulp te bieden? Wat een geweldige opening voor een boek, dacht ik bij mezelf. Ik had al een idee voor een verhaal waarin de hoofdpersoon aan de beginstadia van dementie zou lijden. Ik kwam op dit idee door een gesprek met twee vriendinnen die beide een moeder hebben die aan dementie lijdt. Zij waren zo lief om hun verhalen met mij te delen. Ik besloot om deze twee ideeën samen te brengen in ‘Gebroken’.

Omschrijf ‘Gebroken’ in vijf woorden.
Een psychothriller die nèt even anders is.

De hoofdpersoon Cass kan haar eigen gedachten zelfs niet meer vertrouwen. Als je jezelf niet meer kunt vertrouwen wie kun je dan nog wel vertrouwen?
Dat is precies hetgeen ik wilde onderzoeken in dit verhaal. Cass kan zichzelf niet meer vertrouwen dus zoekt ze steun bij degene die het dichtste bij haar staan – haar echtgenoot, haar beste vriendin – waarschijnlijk de personen die wij allemaal op zouden zoeken als we ons eigen oordeel niet meer vertrouwen. Maar de vraag is of wij wij hen wel kunnen vertrouwen om altijd de beste beslissingen voor ons te nemen.

Wat is je ervaring met dementie?
Ik heb twee vriendinnen die beide een moeder hebben die is gediagnosticeerd met dementie. Zij hebben hun verhalen met mij gedeeld. Zo kwam ik ook op het idee voor het verhaal. Ik mocht hun ervaringen gebruiken in mijn boek. In één van de scènes is Cass bijvoorbeeld bang dat ze straks niet meer weet hoe ze thee voor zichzelf moet zetten. Dit overkwam ook de moeder van één van deze vriendinnen. Hier in Frankrijk waar wij wonen, hadden we ook een buurvrouw die mij vertelde over haar man die langzaam dement werd. Ik was getuige van zijn verslechterende toestand. Ook van hun ervaringen heb ik veel geleerd. Daarnaast heb ik op het internet veel informatie gevonden toen ik onderzoek deed naar de beginstadia van dementie.

Je bent opgegroeid in Engeland en woont nu in Frankrijk. Denk je dat je ooit een verhaal schrijft waarin je gebruikt maakt van je eigen diverse culturele achtergrond?
Dat hoop ik zeker. Ik weet alleen nog niet wat voor soort verhaal het zal worden. Misschien wordt het geen psychologische thriller!

Wat is je favoriete moment tijdens het schrijfproces?
Het moment waarop ik ‘The End’ type is altijd een goed moment. Niet omdat ik blij ben dat ik de personages in mijn boek weer los kan laten, maar als ik een boek heb afgerond betekent dat dat ze precies zijn geworden zoals ik wilde. Andere favoriete momenten zijn als een van de personages je verrast met wat hij of zijn doet of zegt, of wanneer alles uit het niets in één keer samenkomt. Dit soort momenten maken de mindere momenten, als ik begin te twijfelen of het gevoel heb dat ik het verhaal nooit af zal krijgen bijvoorbeeld, alsnog de moeite waard.

Wat zijn je favoriete eet- en drinkgewoonten tijdens het schrijven?
Ik wou dat ik kon zeggen dat dat groentesap, gedroogd fruit en handenvol granen zijn. Maar ik ben bang dat het toch thee met chocolade is. En gummiberen, heerlijk, vooral die met een suikerlaagje eromheen!

Wat staat er nog op je wensenlijstje voor de toekomst?
Er zijn zoveel leuke dingen op mijn pad gekomen sinds ik ‘Achter Gesloten Deuren’ heb geschreven, dat het bijna verkeerd voelt om nog iets te wensen. Maar ik zou het geweldig vinden als mijn boek wordt verfilmd. En het lijkt erop dat dit nog gaat gebeuren ook. Toen ik onlangs in New York was, ontmoette ik Melissa Hilfers, een enorm getalenteerde scenarioschrijver die op dit moment het script aan het schrijven is. Maar er is nog een hele weg te gaan, dus ik blijf duimen. Hoe geweldig zou het zijn om de personages die ik heb gecreëerd tot leven te zien komen op het witte doek!

 

B.A. Paris - gebroken - thriller - Spannende Boeken Weken

Het nieuwe boek van B. A. Paris

 

 

Deel dit artikel

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *